Amyloidoza krtani jest rzadko występującą jednostką chorobową i może być mylona z innymi, częściej rozpoznawanymi przypadkami, np. polipami, sarkoidozą lub zmianami nowotworowymi. Najczęściej zajmuje prawdziwe struny głosowe, fałszywe struny głosowe oraz głośnię, nadgłośnię i podgłośnię, czyli obszary istotne ze względu na prawidłową funkcję dróg oddechowych, w tym produkcję głosu. Do najczęstszych objawów amyloidozy krtani należą:
- dysfonia (zaburzenia głosu),
- chrypka,
- stridor (świst krtaniowy, szmer krtaniowy),
- uczucie obecności ciała obcego,
- kaszel,
- ból gardła.
Postępująca i nieleczona amyloidoza, w rzadkich przypadkach, może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych.
Przyczyną choroby jest odkładanie się złogów amyloidu (w większości zbudowanych z łańcuchów lekkich przeciwciał) w danym miejscu. Jej etiologia nie jest jeszcze wyjaśniona. Występuje głównie u osób pomiędzy 50. a 70. rokiem życia, w szczególności u mężczyzn. Stosunek zdiagnozowanej choroby u mężczyzn do zdiagnozowanej choroby u kobiet wynosi 3:1.
Rozpoznanie amyloidozy krtani, w tym wykluczenie innych zmian patologicznych odbywa się poprzez badanie biopsyjne. W przypadku potwierdzenia choroby, kolejne szczegółowe badania przeprowadzane są w celu ustalenia postaci amyloidozy – miejscowej lub ogólnoustrojowej.
Leczenie w większości przypadków obejmuje chirurgiczne wycięcie zmiany patologicznej oraz długoterminową obserwację ze względu na ryzyko wystąpienia wznowy miejscowej.
Na podstawie:
1. amyloidoza.edu.pl,
2. Zagacki D., Braun M., Kubiak M., et al, Amyloidoza głowy i szyi – opis dwóch przypadków, Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny, vol. 6, no. 1, 2017, pp. 58-61,
3. mypathologyreport.ca.