Z Okazji Świąt Bożego Narodzenia składamy życzenia wszelkiego dobra i nadziei, miłości, wiary, siły i wytrwałości.
Zapraszamy do zapoznania się z wypowiedzią prof. dr hab. Jolanty Małyszko na temat transplantacji nerek u pacjentów z amyloidozą.
Zapraszamy do zapoznania się z wypowiedzią prof. Małgorzaty Sobieszczańskiej-Małek na temat transplantacji serca u chorych z amyloidozą.
Zapraszamy do zapoznania się z wypowiedzą prof. dra hab. Jacka Grzybowskiego na temat aktualnych wytycznych leczenia amyloidozy transtyretynowej.
21 października 2024 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Andrzej Duda, wręczył akty nominacyjne dla nauczycieli akademickich oraz pracowników nauki i sztuki.
Zajęcie serca ma najważniejsze znaczenie dla rokowania chorych z amyloidozą łańcuchów lekkich (amyloidozą AL). Zajęcie wątroby również wpływa na przeżycie w tej chorobie, ponadto zwiększa ryzyko wystąpienia toksyczności związanej z leczeniem.
Wysokodawkowana chemioterapia wspomagana podaniem autologicznych komórek krwiotwórczych (autoSCT) nadal stanowi główną metodę leczenia pacjentów z amyloidozą łańcuchów lekkich (amyloidozą AL), kwalifikujących się do tej procedury.
Zapraszamy do obejrzenia nagrań z VIII Interdyscyplinarnej Konferencji Amyloidoza, która miała miejsce w dniach 11-12 października 2024 r. w formie hybrydowej.
Kotransporter sodowo-glukozowy 2 (SGLT2) jest zlokalizowany w kanalikach proksymalnych nerek i odpowiada za reabsorpcję ponad 90% glukozy, która dostała się do światła kanalików. W 2014 roku dapagliflozyna i empagliflozyna (inhibitory SGLT2) zostały zarejestrowane w leczeniu cukrzycy typu 2.
Całkowita odpowiedź hematologiczna (CHR) u pacjentów z amyloidozą łańcuchów lekkich (amyloidozą AL) z zajęciem mięśnia sercowego może prowadzić do poprawy funkcji tego narządu i poprawy wyników dotyczących przeżycia chorych.
Serdecznie zapraszamy do udziału w VIII Interdyscyplinarnej Konferencji Amyloidoza, która odbędzie się w dniach 11-12 października 2024 r. w formule on-line.
Kluczowym do rozwiązania problemem u chorych z amyloidozą łańuchów lekkich (amyloidozą AL) pozostaje nadal skrócenie diagnostyki. Biorąc jednak pod uwagę rzadkie występowanie choroby, nieswoistość prezentowanych przez chorych objawów oraz częste konsultowanie pacjentów przez specjalistów z różnych dziedzin, postawienie ostatecznej diagnozy jest złożonym zadaniem.
Początek procesu diagnostycznego u chorych z izolowanym zajęciem serca w przebiegu amyloidozy (CA) zazwyczaj obejmuje wykonanie badania echokardiograficznego i konsultację kardiologiczną.
Ocena odpowiedzi na leczenie chorych na amyloidozę łańcuchów lekkich (amyloidozę AL) opiera się przede wszystkim na odpowiedzi hematologicznej. W dobie nowoczesnych terapii eliminujących nowotworowy klon plazmocytów, zablokowanie produkcji amyloidu nie należy już do rzadkości. Nie bez znaczenia natomiast pozostaje ocena odpowiedzi narządowej na zastosowane leczenie.
Schematy leczenia wykorzystujące bortezomib w skojarzeniu z cyklofosfamidem i deksametazonem (CyBorD) bądź z melfalanem i deksametazonem (BMDex) są obecnie najczęściej stosowane w I linii chorych na amyloidozę łańcuchów lekkich (amyloidozę AL). Dodatkowo w ostatnich latach udowodniono korzystny wpływ wynikający z dodania przeciwciała anty-CD38 – daratumumabu (Dara) do I linii leczenia. Pozwoliło to na uzyskanie znacznie wyższych wskaźników całkowitej odpowiedzi hematologicznej (CR), CyBorD vs. Dara-CyBorD 18% vs. 53% (p<0,001).